Ενδομητρίωση: Αντιμετωπίζεται με αντισυλληπτικά;

Έχω ακούσει ότι τα αντισυλληπτικά χάπια μπορούν να θεραπεύσουν την ενδομητρίωση. Είναι αλήθεια; Πόσο χρονικό διάστημα θα χρειαστεί για να θεραπευτεί μια περίπτωση μέτριας έως σοβαρής ενδομητρίωσης;

Δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζετε οποιαδήποτε θεραπεία ως «γιατρειά» της ενδομητρίωσης. Ένας πιο ρεαλιστικός στόχος είναι να εστιάσετε στα συμπτώματα και στον τρόπο με τον οποίο μπορούν να ελεγχθούν ή να εξαλειφθούν. Όπως ο διαβήτης και η υψηλή πίεση του αίματος, η ενδομητρίωση είναι μια χρόνια πάθηση. Η ασθένεια έχει ένα γενετικό και ένα ανοσοποιητικό συστατικό. Ωσότου η θεραπεία μας μπορέσει να ρυθμίσει το γενετικό χαρακτηριστικό ενός ατόμου ή συγκεκριμένες αυτοάνοσες ανωμαλίες που εντοπίζονται με την ενδομητρίωση, επιτυγχάνουμε τα καλύτερα αποτελέσματα ακούγοντας τα συμπτώματα της ασθενούς και προσφέροντας διάφορες επιλογές θεραπείας που μπορούν άμεσα να τακτοποιήσουν τα παράπονα αυτά.

Η παραδοσιακή θεραπεία περιλαμβλανει συχνά χειρουργική επέμβαση, ορμονικό χειρισμό ή και τα δύο. Η ορμονική θεραπεία που προσπαθεί να μιμηθεί είτε την εμμηνόπαυση είτε την εγκυμοσύνη, μπορεί συχνά να παρέχει ανακούφιση των συμπτωμάτων. Για παράδειγμα, φάρμακα όπως το Danazol και οι GnRH-αγωνιστές (Arvecap η Daronda) λετουργούν με τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος με χαμηλά οιστρογόνα όπως στην εμμηνόπαυση, στο οποίο η ενδομητρίωση πέφτει σε αδράνεια. Παρομοίως, και η συνεχής χορήγηση οιστρογόνων και προγεστερόνης με τη χορηγηση αντισυλληπτικων χάπιων, για να μιμηθούμε την εγκυμοσύνη, μπορει να ανακουφίσουν τα συμπτώματα. Αυτό φαίνεται να είναι αρκετά αποτελεσματικό για πολλές γυναίκες.

Εφόσον αρχίσετε μετά τη θεραπεία με συνεχή χρήση αντισυλληπτικών χαπιών, υπάρχει συχνά μια χρονική περίοδος κατά τη διάρκεια της οποίας ο πόνος μπορεί να ενταθεί. Πολλές γυναίκες διαπιστώνουν επίσης ότι δεν μπορούν να ανεχτούν τη συνεχή χρήση του χαπιού λόγω των πονοκεφάλων, της κατάθλιψης, του τυμπανισμού ή της ευαισθησίας του στήθους. Ωστόσο, για εκείνους που ακολουθούν τη θεραπεία με τα αντισυλληπτικά χάπια για μερικούς μήνες, ο πόνος συχνά αντιμετωπίζεται. Δυστυχώς, μόλις σταματήσετε να παίρνετε τα χάπια, ο πόνος και η ενδομητρίωση επιστρέφουν μάλλον γρήγορα.

Έρευνες και μελέτες έχουν δείξει ότι ενώ τα αντισυλληπτικά χάπια είναι συχνά αποτελεσματικά για την ενδομητρίωση στην επιφάνεια της περιτοναϊκής μεμβράνης που περιβάλλει την κοιλιακή κοιλότητα, είναι πολύ λιγότερο αποτελεσματικά στην ενδομητρίωση του δουγλάσειου χώρου (το διάστημα μεταξύ του ορθού και του κόλπου). Είναι λιγότερο πιθανό να αντιμετωπιστεί η επώδυνη επαφή με αντισυλληπτικά χάπια, απότι με μια θεραπεία με αγωνιστές-gnRH.