Σακχαρώδης διαβήτης της κύησης | Εξωσωματική Γονιμοποίηση στο ΕmBIO | www.ivf-embryo.gr

Σακχαρώδης διαβήτης της κύησης

ΣΑKΧΑΡΩΔΗΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

Ως σακχαρώδης διαβήτης της κύησης ορίζεται η διαταραγμένη ανοχή στην γλυκόζη, που διαπιστώνεται για πρώτη φορά κατά την κύηση.

Κριτήρια διάγνωσης

Τα διαγνωστικά κριτήρια του διαβήτη της κύησης, που έχουν την ευρύτερη αποδοχή, είναι αυτά της American Diabetes Association (ADA). Η ADA έχει θεσπίσει μία διαδικασία δύο βημάτων για την διάγνωση του διαβήτη της κύησης, που περιλαμβάνει την δοκιμασία ανίχνευσης (screening) και την δοκιμασία διάγνωσης. Η θετική δοκιμασία ανίχνευσης υπαγορεύει την ανάγκη εκτέλεσης της δοκιμασίας διάγνωσης, ενώ η θετική δοκιμασία διάγνωσης θέτει την οριστική διάγνωση του διαβήτη της κύησης.

Κατά την δοκιμασία ανίχνευσης χορηγούνται 50 gr γλυκόζης από του στόματος, ανεξάρτητα από τον χρόνο λήψης τροφής. Η μέτρηση της γλυκόζης στο πλάσμα γίνεται μετά από μία ώρα. Η δοκιμασία χαρακτηρίζεται θετική εάν η τιμή της γλυκόζης είναι ≥140 mg/dl, οπότε η ασθενής επιβάλλεται να υποβληθεί στην δοκιμασία διάγνωσης. Εάν η δοκιμασία ανίχνευσης αποβεί αρνητική, η ασθενής επανεξετάζεται, ανάλογα με την ομάδα κινδύνου στην οποία ανήκει. Εάν ανήκει στην ομάδα υψηλού κινδύνου (εκσεσημασμένη παχυσαρκία, διαβήτης σε συγγενή πρώτου βαθμού, ιστορικό διαβήτη σε προηγούμενη κύηση, γλυκοζουρία, ιστορικό γέννησης μακροσωμικών νεογνών), η δοκιμασία επαναλαμβάνεται δύο φορές μεταξύ 24ης-28ης εβδομάδας. Εάν ανήκει στην ομάδα ενδιαμέσου κινδύνου (ως ασθενείς ενδιαμέσου κινδύνου χαρακτηρίζονται εκείνες που δεν πληρούν τα κριτήρια για την κατάταξη τους σε ομάδα υψηλού ή χαμηλού κινδύνου), η δοκιμασία επαναλαμβάνεται μία φορά μεταξύ 24ης-28ης εβδομάδας. Τέλος, εάν η έγκυος ανήκει στην ομάδα χαμηλού κινδύνου (ηλικία < 25 ετών, φυσιολογικό σωματικό βάρος, απουσία ιστορικού διαταραγμένης ανοχής γλυκόζης, ελεύθερο οικογενειακό ιστορικό), δεν θεωρείται απαραίτητη η διενέργεια της δοκιμασίας ανίχνευσης. Εάν η δοκιμασία αποβεί θετική, η έγκυος επιβάλλεται να υποβληθεί στην δοκιμασία διάγνωσης, η οποία συνίσταται στην χορήγηση 100 gr γλυκόζης από του στόματος και στον προσδιορισμό των επιπέδων της γλυκόζης του πλάσματος ανά ώρα επί τρίωρο. Για να χαρακτηρισθεί η δοκιμασία διάγνωσης θετική, θα πρέπει δύο ή περισσότερες τιμές γλυκόζης να είναι ίσες ή υψηλότερες από τα εξής όρια:

  • Γλυκόζη νηστείας ≥ 95 mg/dl
  • Γλυκόζη σε 1 ώρα ≥ 180 mg/dl
  • Γλυκόζη σε 2 ώρες ≥ 155 mg/dl
  • Γλυκόζη σε 3 ώρες ≥ 140 mg/dl
  • Η δοκιμασία θα πρέπει να εκτελείται το πρωί μετά από ολονύκτια νηστεία.

Επιπλοκές του διαβήτη της κύησης

Ο σακχαρώδης διαβήτης της κύησης αυξάνει τον κίνδυνο για μία σειρά από επιπλοκές, μεταξύ των οποίων είναι η εμφάνιση υπερτασικής νόσου στην μητέρα, το υδράμνιο, ο ενδομήτριος θάνατος του εμβρύου, η εμφάνιση συγγενών ανωμαλιών και η μακροσωμία του εμβρύου, μετά τον τοκετό δε αυξημένος κίνδυνος για εμφάνιση υπογλυκαιμίας, υπασβεστιαιμίας ή εμφάνιση συνδρόμου αναπνευστικής δυσχέρειας στο έμβρυο.

Παράμετροι παρακολούθησης

Μετά την διάγνωση του διαβήτη της κύησης η γυναίκα θα πρέπει να παρακολουθείται επισταμένως ως έγκυος υψηλού κινδύνου. Οι παράμετροι παρακολούθησης περιλαμβάνουν το σωματικό βάρος, την αρτηριακή πίεση, την γλυκόζη αίματος και ούρων κατ' οίκον με ειδικά tests, την γενική εξέταση ούρων, την φρουκτοζαμίνη και τα τριγλυκερίδια του ορού και τον υπερηχογραφικό έλεγχο της ανάπτυξης του εμβρύου.

Θεραπευτική μεταβολική προσέγγιση

Η θεραπευτική παρέμβαση, όσον αφορά στην αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας, περιλαμβάνει την εκπαίδευση της γυναίκας σε θέματα διατροφής και στον τρόπο παρακολούθησης της γλυκόζης αίματος και ούρων στην οικία της και τον έλεγχο της αύξησης του σωματικού βάρους με χορήγηση 30-32 kcal / kg βάρους σώματος την ημέρα στις γυναίκες φυσιολογικού βάρους και 25 kcal / kg βάρους σώματος την ημέρα στις παχύσαρκες γυναίκες.

Ως στόχοι τίθενται επίπεδα γλυκόζης < 95 mg/dl πριν από το πρόγευμα και < 140 mg/dl και 120 mg/dl μία και δύο ώρες μετά το γεύμα. Σε περίπτωση μη επίτευξης αυτών των στόχων θα πρέπει να γίνεται επανεκτίμηση της διαιτητικής προσέγγισης, έναρξη αερόβιας άσκησης ή έναρξη θεραπείας με ινσουλίνη.

Μαιευτική προσέγγιση

Ο τοκετός στην γυναίκα με διαβήτη της κύησης μπορεί να γίνει κολπικά, εκτός εάν υπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις διενέργειας καισαρικής τομής. Τα περισσότερα κέντρα προτιμούν την πρόκληση τοκετού κατά την 38η εβδομάδα της κύησης.

Προσέγγιση μετά τον τοκετό

Ο σακχαρώδης διαβήτης της κύησης αυξάνει τον κίνδυνο για μία σειρά επιπλοκών ή βεβαρημένων καταστάσεων τόσο στο τέκνο όσο και στην μητέρα στο απώτερο μέλλον. Υπάρχει πιθανότητα διαταραγμένης ανοχής γλυκόζης στο τέκνο, το οποίο μπορεί να είναι παχύσαρκο, ενώ η πιθανότητα εμφάνισης διαβήτη τύπου II στην μητέρα υπολογίζεται στο 40% περίπου στα επόμενα 10 χρόνια. Για τους λόγους αυτούς θα πρέπει το μεν τέκνο να παρακολουθείται η δε μητέρα να επανεκτιμάται μετά τον τοκετό και να αντιμετωπίζεται ανάλογα. Τέλος, η εφαρμογή αποτελεσματικής αντισύλληψης θα αποτρέψει νέα κύηση σε περίοδο μη ελεγχόμενης υπεργλυκαιμίας.

Δείτε πώς αλληλοσυνδέονται τα Συμπτώματα Εγκυμοσύνης!

Μην αφήνετε το χρόνο να περνάει, κλείστε δωρεάν ραντεβού άμεσα!

Επικοινωνήστε με τον Δ. Θάνο Παράσχο σήμερα