Τι είναι η κιρσοκήλη

H κιρσοκήλη είναι ανώμαλες κιρσοειδείς διατάσεις ορχικών φλεβών στον σπερματικό τόνο. Βρίσκεται στο 30% των υπογόνιμων ανδρών και είναι η πιο συχνή χειρουργικά διορθώσιμη αιτία ανδρικής υπογονιμότητας. Στο 90% εντοπίζεται στον αριστερό όρχη, αν και πολλοί συγγραφείς αναφέρουν μεγάλη συχνότητα αμφοτερόπλευρης κιρσοκήλης. Η εκβολή της αριστερής σπερματικής φλέβας στην αριστερή νεφρική φλέβα, σε αντίθεση με τη δεξιά που εκβάλλει στην κάτω κοίλη και η υψηλότερη συχνότητα απουσίας φλεβικών βαλβίδων στην αριστερή πλευρά είναι οι πιθανοί αιτιολογικοί παράγοντες της συχνότερης αριστερής εντόπισης της κιρσοκήλης. Έχει ενοχοποιηθεί επίσης το φαινόμενο του ‘’καρυοθραύστη’’, η πίεση δηλαδή της αριστερής σπερματικής φλέβας μεταξύ της άνω μεσεντέριας αρτηρίας και της αορτής, γεγονός που δημιουργεί αυξημένες πιέσεις στο αριστερό ορχικό φλεβικό σύστημα. Η ετερόπλευρη δεξιά κιρσοκήλη είναι σπάνια και στην ανεύρεσή της πρέπει να διερευνάται το ενδεχόμενο θρόμβωσης ή απόφραξης της κάτω κοίλης φλέβας ή αναστροφής των σπλάχνων.

Έχουν ενοχοποιηθεί διάφοροι μηχανισμοί για την πρόκληση ορχικής δυσλειτουργίας από την κιρσοκήλη:

• Η αύξηση της θερμοκρασίας. Έχει βρεθεί ότι αυξάνει κατά 0,78 βαθμούς Κελσίου κατά μέσο όρο στους ασθενείς με κιρσοκήλη. Δεν είναι όμως από όλους τους συγγραφείς παραδεκτό.
• Η παλινδρόμηση νεφρικών και επινεφριδικών μεταβολιτών από τη νεφρική φλέβα.
• Η μειωμένη αιματική ροή και

Η υποξία

Η στειρότητα στα άτομα με κιρσοκήλη ίσως είναι πολυπαραγοντική. Υπάρχει σαφής ένδειξη ότι το κάπνισμα όταν υπάρχει κιρσοκήλη εμφανίζει μεγαλύτερη βλαπτική επίδραση στη γονιμότητα.

Το πιο συχνό εύρημα στο 90% των περιπτώσεων, όταν υπάρχει κιρσοκήλη είναι η μείωση της κινητικότητας. Στο 65% ο αριθμός των σπερματοζωαρίων είναι μικρότερος των 20 εκατομμυρίων ανά κυβικό χιλιοστό. Επιπρόσθετα αρκετά συχνά βρίσκονται μορφολογικές ανωμαλίες που από τον (MacLeod) καθορίζονται σαν ‘’stress pattern’’ που συνίσταται από αυξημένο αριθμό άμορφων και ανώριμων γεννητικών κυττάρων. Παρόμοια πρότυπα βρέθηκαν σε ιογενή νοσήματα και μετά από ένεση αντισπερματογενετικών στοιχείων.

Η διάγνωση της κιρσοκήλης γίνεται με την κλινική εξέταση. Εκδηλώνεται κλινικά κατά την περίοδο της εφηβείας και μπορεί να αναστείλει την ανάπτυξη του όρχεως και τη σπερματογένεση στους νέους ενήλικες. Έτσι όταν υπάρχει κιρσοκήλη ΙΙ ή ΙΙΙ βαθμού σε νέους ενήλικες με καθυστέρηση της ορχικής ανάπτυξης, επιβάλλεται η διόρθωση.

Στους ενήλικες με κιρσοκήλη που δεν έχουν πρόβλημα υπογονιμότητας δεν είναι απαραίτητη η διόρθωσή της.

Έχει αναφερθεί βελτίωση των παραμέτρων του σπέρματος στο 70% των ασθενών μετά από χειρουργική διόρθωση της κιρσοκήλης. Η καλύτερη βελτίωση αφορά την κινητικότητα, στο 70% των περιπτώσεων. Βελτίωση της πυκνότητας παρατηρείται στο 51% και της μορφολογίας στο 44% . Όταν υπάρχει μεγάλη κιρσοκήλη, οι πιθανότητες βελτίωσης του σπέρματος είναι μεγαλύτερες. Σε περιπτώσεις αζωοσπερμίας και κιρσοκήλης η χειρουργική επέμβαση εμφανίζει πολύ μικρές πιθανότητες για την αποκατάσταση της γονιμότητας.